Ağabey Tadında

Per, Oca 17, 2013

Okurken

Rivayetin sıcaklığına ve güzelliğine sığınarak Fethi Gemuhluoğlu’nu dilime taşımak istiyorum.

Rahmetli F.Gemuhluoğlu ağabey, burs için gelen öğrencilere tek sorduğu soru şu imiş:
Aşık oldun mu?..
Aşık olmayana burs yok dermiş üstad ve eklermiş burs vermek için “odun” aramıyoruz.

İfadeyi duyan gençler gevşeyip gülüşüyorlar.
Oysa gülünecek haldeler.
Ne aşkı biliyorlar ne aşıklar?

“Varayım gideyim Urumeline”yi dilinden düşürmezmiş Fethi Ağabey. Gayret, meşakkak, aşk… Ne kadar oldu iyi atlarla beraber iyi insanlar el çekeli dünyamızdan?

Çok. Sanki.

Nabi Avcı ne diyor O’nun için: “Sürgünde kurulmuş bir Osmanlı divânı gibiydi.
Müthiş.
Sus ve aç gönlünü.
Vefayı bil dost.

22 Kasım 1975’te dostluk üzerine irticalen yaptığı meşhur konuşmanın girizgahı şöyledir:

“Efendim,
Evveli, ahiri, zahiri, batını selamlarım. El-evvelü allah, el-ahirü allah, ez-zahirü allah, el-batınü allah. Sahib’i selamlarım.Sahib’i hakiki’yi selamlarım. Sağımı, solumu, önümü, ardımı selamlarım. ‘Levlake sırrının mazharı’nı selamlarım. Validesini, Hadice validemi, Fatima validemi selamlarım. Çihar-ı yar-ı güzini selamlarım. Erkan-ı erbaa’yı: Selman’ı, Mikdad’ı, Ammar’ı, Ebuzer’i selamlarım. İmameyn-i muteremeyn’i selamlarım. Taife-i ecinniyi selamlarım, müminlerini ve müslimlerini. Ve sizi selamlarım…

Ve aleykum selam “ağabey” tadında.

One Response to “Ağabey Tadında”

  1. Kâni Çınar Diyor ki:

    ‎”Size diyorum ki, tarihe dost… ama bir yerde diyeceğim ki, ölüme dost olunuz. Âhiret dünyada başladığına göre, dünya ve âhiret tefrîki bizim izâfî değerlerimiz olduğuna göre, biz dünya ve âhireti kendimiz tefrîk ettiğimize göre, hadd-i zâtında kendisi bir olduğuna göre, Bir’de bir olduğuna göre, ölüm ve yaşam diye iki ayrı şey olmadığına göre; o zaman, nasıl kendimize dost olmak mecbûriyyetinde isek, ölüme de dost olmak mecbûriyyetindeyiz. Çünkü ölüm, insana gözünün akının siyahına yakınlığından daha da yakındır. Peygamber-i Ekber, “Ölüm, insana, gözünün akının siyahına olan yakınlığından daha yakındır.” buyuruyorlar ve asıl daha güzeli, yine Peygamber-i Ekber buyuruyorlar ki, “Ölüm, mü’minin tuhfe-i cânıdır”. Sâhib’ine, Rabb’ına canını hediye etmesidir, tuhfedir.” Fethi Gemuhluoğlu

    Cevapla


Yorum Yaz