Akşamın basamaklarıyla tırmanılır geceye

Sal, Eki 20, 2009

Şehir

Umut fakirin ekmeği; öfke mazlumların.
Dünya 3 – 5 sermaye‘nin dudakları arasında. Parsellenmiş bahçeler arasında yetiştirdigimiz sevgiler de başkalarının. Kim umardı?
Neyi?
Umulmayanı?
Umulmayan ne?
Umulanın dışındakiler…
Kavga, döğüş, kin, nefret?..
Ne amaçla?

Protesto doğru için, hak için, haksızlığa karşı!

“Küfre yaklaştıkça imanım artıyor”

Gazeteler, televizyonlar, Van Canavarı, cinnet geçiren toplum, çöp evler, okul müdürü, satanlar, satılanlar, kahbeler…Batsın.
Diz vurup ayağa kalk ümmet.
Ümmetten bir fert BEN.

Kavga.
Dünyadan dışarı, nefsimden içre.
Kim ki kavga taraftarıdır, amaçlıdır.
Yazı.
En güzel kafiyesi sızı…

Önce kalemini kıldın. Kırıktın. Yazıktın. Kitaptın. Umuttan öte, murattın. Şi’r-i Kadim üzre mısra-ı berceste oldun.
Unutuldun.

Akşamın basamaklarıyla tırmanlır geceye.
Gece. Korku ve Allah. Allah ve yakarış.
Geceyi hayatımızdan çıkarttık. Korkuyu da. Korku ve sevgi iki mübarek kardeş.
Elektrikler imha edilsin.
Bir adı öne geçeriz…

, , ,

Yorum Yaz