Bir Kuş Girdi Hayatıma

Cts, Oca 22, 2011

Hikâyat

Bir kuş girdi hayatıma, bir güvercin. Hani bisikleti olması gibi çocuğun. Hani bilyeleri cebinde şıkır şıkır…
Okuldan çıkmıştım. Bahardı. Güneşti.
Çiçeklerini dökmüştü kayısılar; yaprağa durmuştu.
Dedim ya, dündü, bahardı.
Yağmur ıslağı yüreği vardı şehrin.
Bahçemdeki gonca dahi uzun bir yolculuktaydı.
Resmi binaların soğuk yüzüne aldırmadan
Bahardı. Yürüyordum.
Cigaram yanıyordu. Kalbim bahardı. Nasıl olur demeyin, bahardım.
Pat diye düşüverdi önüme çatılarda bir kış renk büyütmüş güvercin. Ne de feci düştü. Sandım bahara kış düştü. Yazıktı. Güneşi bir bulut kapattı. Taze bir yapraktı; düştü.
Durdum.

Arabalar durdu, rüzgar durdu, şehir durdu.
Ne acaibti? Bir kuştu, durdurmuştu.
Elime aldım, takati yoktu, büzüldü kaldı. Ne çatıya çıkacak, ne bir yere konacak canı yoktu.
Manavdan, burun kıvırmalar arasında, kese kağıdı aldım, eve götürdüm. Oğluma bir hediye götürür gibi, bir can götürdüm. Buğday, su, güneş…
O yem yedi; biz sevindik; o, su içti, biz serinledik, o, kanat açtı biz şükrettik. Bir yabani güvercindi, bahardı, bir candı. Üç gün sonraydı. Bahardı ve kırk ikindilerden sonra ebem kuşağına karşı uçurtma uçururduk oğlumla. Bize imrenmiş olsa gerek, o da uçtu. Önce düştü sonra uçtu. Sonra uçtu tekrar düştü. Rüzgarla birlikte uçtu, uçtu…
Uçtu, gitti, daha bahar ortasıydı. Ne güzel uçuşla gitti.
Gelir arasıra. Eşi ve çocuklarıyla gelir. Bahçemizde yayılır, çeşmemizden su içer, seri ve canlı kanatlarıyla çeker giderler bilinmez, ansızın gelecekleri bir vakte kadar.
Bir kuş girdi hayatıma, bir güvercin. Hani bisikleti olması gibi çocuğun. Hani bilyeleri cebinde şıkır şıkır… Oğlumla çocukluk yaşarım. Her bahar başım üzerinden geçiverince bir güvercin, dosta selam yollarım.

Yorum Yaz