Archive | Susku RSS feed for this section

Hiçbir Şey Olduğum Yok

25. Eylül 2017

0 Yorum

Hikayenin kıvrak ve esrik kalemi Sait Faik diyor ki:

“Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da, bir hırstan başka ne idi?
Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet, neme gerekti? Yapamadım.
Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Adanın tenha yollarında gezerken ... Devamını Oku...

Hain Her Yerde

14. Ocak 2017

0 Yorum

Eskiden kelimeler vardı.
Ki o kelimeler eline alıp içini yokladın mı ses dahi verirdi.
Ete kemiğe bürünürdü eskiden kelimeler.
Mesela “dost” dendi mi herkes dost olanı anlardı, anlam birden üçüncü, dördüncü basamaklara kaçmazdı.
Dosttu işte.
Arkanı dönebilirdin.
Aranılandı.

Mesela ... Devamını Oku...

Kendi Nedir

11. Kasım 2016

0 Yorum

Hayır ve şer her ne ki işlerse kişi kendinedir.
Kimseyi hor görmez bilse kişi kendi nedir. Devamını Oku...

Sanma

30. Haziran 2016

0 Yorum

Sanma âleme herkes insan gelür insan gider
Câhil u nâdân olan hayvân gelür hayvân gider

Lâedrî

Devamını Oku...

Özlemişim

10. Nisan 2016

0 Yorum

IMG_20160409_174329

Devamını Oku...

Ne ki?

9. Mart 2016

0 Yorum

Yarın, yarın, yarın.
Projeler, planlar, tasarılar.
Büyük idealler, üstün başarılar, kocaman diplomalar.
Yukarıdan aşağıya, sağdan sola, içeriden dışarıya gururla “ben”ler.
Ve sonra, daha sonra, hep sonra, çok sonra doymaz iştah.
Ben yaparım, ben bilirim, benim eserim, benim birikimim, benim…

Ve;
“Güneşin bile bir zerre sayıldığı ... Devamını Oku...

Ey kalp

2. Haziran 2015

0 Yorum

Tut beni umut.
Tut.
Sert harflerin köşelerinde sıkılmış yumruk değilim. Bu savruluş, bu kopuş, bu susuş… Tut ki elleri böğründe naçar bir gün yokuşu kalbim. Ve ben kalbi tahassür çıkmazlarına birden savrulanların ümmetindenim. Ve ben…

Kimin kalbine kehanet sırrı zerk ... Devamını Oku...

Sayfa 1 - 712345...Son »