Archive | Puslu Kıtalar RSS feed for this section

Kudüs kalbimiz

8. Kasım 2014

0 Yorum

Arabaları var insanların. Rengarenk  elbiseleri var. Uçakları, siber dünyaları, sanal ahbapları, dört dörtlük şarkıları, küfürleri,  formaları, idolleri, son model cep telefonları, utançları, kibirleri, bitmez bilmek hevesleri, emelleri var insanların.

İnsanlar var vicdan pazarından geçmeyi bilmeyen. Dünyaları minicik dünyalarından, aşkları aynada ... Devamını Oku...

güpegüz

19. Ekim 2014

0 Yorum

güz, tıpır tıpır değil
gürül gürül sokuldu
böğrüme.

yaklaşıyor değil
her an değil
işte güz
koynumda.

Devamını Oku...

Anne

5. Eylül 2014

0 Yorum

Çayın buğusuna eğildim
Uzayan yollara değdi güneş
Bir koyu hıçkırığa mavi perdeler
Bitirilen yollara yazgı
Sarındıkça tekrar içre tekrar
Tılsımdı sular
Harflere akardı

Devamını Oku...

Aforizma

26. Ağustos 2014

0 Yorum

Sultan Cem içimi titretiyor. Acılı masallardan, arabesk filmlerinden hoşlanan biri olmaya başladım galiba. Oysa ben, ölümlerin o soğuk, sıradan, ardında çırpınan insan manzaraları bırakan ölümlerden etkilenmeyen bir adamdım. Beyazıt’a da bir şey diyemiyorum. İktidar ne zaman cazip olmadı ki? Giritli şövalyeler kadar, Papa kadar suçlu ... Devamını Oku...

Adımın Son Harfi

5. Ağustos 2014

0 Yorum

Adımın son harfinden başlıyorum yaşamaya
Girizgâhım harcıma karışan gül teri değil
Sıfırları anlamsız maaş bordrolarıdır belki
Belki ben rengini kaybetmiş bir gecenin
Boşnaklaşan öfkesiyim şiire.

Devamını Oku...

Öfke şiiri

12. Mayıs 2014

0 Yorum

akşama yaklaşıyor dağın ardı
su buluta yaklaşıyor lambalar yeşil
sesten hızlı kavuşuyor toprağa şiir
öfke dedikçe kabarıyor şiir
sıkılmış yumruğun naçar atardamarında

Devamını Oku...

Uzun zaman

18. Kasım 2013

0 Yorum

Toprağa zerkedilen güneşlerle eğleştim uzun zaman
uzun zamandı ellerim uzun saçlarım uzun
suya berkedilen günaha estim, taş çaldım
aşikar kelimelerle ördüm binlerce pazar eksisini uzun zamandı

Devamını Oku...