Archive | Üzgünlük Bildirisi RSS feed for this section

Mevsim Denilen Üftade

15. Kasım 2014

0 Yorum

Sürü sürü gidiyor kuşlar.
Her kırmızı ışıkta kilitlenen trafikle dünyanın bütün arabaları caddelerimizde.

Bir bulut bir bulutu koluna takıyor, dağların zirvelerine seslenerek aşklanıyor.
Kalabalık kaldırımlarda yürümek, indirim günlerinde alışveriş yapmak ve okul çıkışlarında aksi istikametten gelmek çıkıyor bahtımıza.

Güz oldu mevsimin adı. Ağaçların altı sarı yapraklar, havada ... Devamını Oku...

Megafon Cızırtı

11. Eylül 2014

0 Yorum

Direksiyonu sağdan ülkelerin aksiliğindeyim.
Ne yana çevirsem aklımı ayaklarım altında on numara yağ.
Kirlendikçe kirletiyorum uzayan sakallarımın dünyaya bakan yönünü.
Ne çocuklar saf şimdi ne anneler sıfır mazeret.

Devamını Oku...

Savaş Bitti Bayım

8. Ağustos 2014

0 Yorum

Savaş bitti bayım!

Hepimiz bir parçamızla öldük bu savaşta.

Doğrultacak ne namlumuz kaldı, ne atacak kurşunumuz…

Esaret bayrağını çektiğimiz bu topraklar da uçtu elimizden. Savaş bitti. Kaybettik ... Devamını Oku...

Ütopyalar / düşülkeler

21. Mayıs 2014

0 Yorum

Ütopya, bireyin reel olandan hayali olana sığınma arzusundan kaynaklanır. Gerçekten kaçış, kapalı duvarlara sırt vermektir. Buz acısı bir acıdır sonrası. Thomas More efendi Utopia’yı yazmamış olsaydı ne ad verecektik bu kaçışa? Düşülke. (Bilgilik: Edebî tür olarak dünya edebiyatında 1516’da Thomas More’un eseri Utopia’nın yazılmasıyla yaygınlık ... Devamını Oku...

Soma

14. Mayıs 2014

0 Yorum

Onların yüzleri değil, bizim kalbimiz kara. Takdir senindir Ya Rabbi.
Sen ki imkânsızı mümkün kılarsın, darda koyma bizi.

Allah’ım sabır bahşeyle…

Devamını Oku...

Gücenik

14. Kasım 2013

0 Yorum

Şairler cüretkâr insanlardır.
Kelam ile hallediverirler bir çok müşkilatı.
Ekseriya kelam dağlarının altında ağlaya inleye feryad ü figan eylerler de aşk söz konusu oldu mu lâl kesilirler…

Aşk, gizlilik tahtına kurulmuş somurtkan bir hatıradır.
Aşkın kayda geçirilmemiş yasalarından birisi sırdır.

Devamını Oku...

Hüznünleyiz

10. Kasım 2013

0 Yorum

Niçin hüznü bir alem kılıyoruz başımızda?

Hüzne akıyoruz derin ırmaklarla, hüzne taşıyoruz fecri sadıktan guruba…
Hüzün ki en albenilisi kelimelerin.
Hüzün ki dişe dokunan sızı…

Devamını Oku...