Archive | Yalnız Ölümler RSS feed for this section

Güçlüsün herkeslesin

10. Aralık 2010

1 Yorum

Güçlüsün herkeslesin.
Eller üstündesin. Çünkü güçlüsün belki varlık buyruğun altında.
Nefes dahi meşakkat olmaya başladığında başka meselelerle yüzyüze geliyorsun. Çocuklar takmaz oluyor, ağzına bir yudum su verilmiyor, gözler ya kaçırılıyor senden ya “öl” diye bakılıyor. Ölemiyorsun.
Ölsen herkes kurtulacak sanıyorsun ve lakin ölemiyorsun.
Allah nasıl ... Devamını Oku...

Ne sussam?

20. Kasım 2010

0 Yorum

“İnsanın insana verebileceği en değerli şey yalnızlıktır.” diyor Edip Cansever. Güz’ü ben ekliyorum, hüzünle birlikte…
Güz, bir kopuş.
Güz, ter ediş, yalnızlaşış, mahzunlaşış…
Gökten kuru yapraklar yağmıyor, bilakis hüzün yağıyor.
Hüzünle sükut yağıyor; derin bir susuş yolumuz ... Devamını Oku...

Kuş Uçuyor

20. Ağustos 2010

0 Yorum

Kuş üstüne kuş uçuyor
Şerhe meyyal yaz sabahları
Ölüm kanat çırpıyor kuş üzre
Uçuyor kuş
Ürpertisinden ... Devamını Oku...

Yüzüme mahsus hüzünlerim

15. Temmuz 2010

0 Yorum

Ben vardım ve yüz çevirdi bulutlar. Ben vardım huzura, kapılar kapandı. Kapısında yattım, köpeklerle ... Devamını Oku...

Kalleşim / Kalleşsin / Kalleş

5. Temmuz 2010

0 Yorum

Otobüsler, deste deste insan taşıyor. Yağmur yağıyor. Şehirde çatılar, kaldırımlar ıslanıyor; yayaların üzerine su sıçratıyor arabalar. Bir memur, aç karnına sigarasını tellendiriyor. Öğrenciler, en son kopya tekniklerini uyguluyor, kopya çekmenin caiz olup olmadığını bilmedikleri derslerde. Çek – ... Devamını Oku...

Geri Döner mi?

10. Haziran 2010

0 Yorum

“Yüreği Daralanlara”

Yollar bizimdir diye kalktım ayağa. Bir kuş başını eğdi. Bir bulut eğildi.
Ay dost. Canım hey. Uzaklar sağa düştü, dağların gölgesi düştü, deniz avuca düştü. Ayağa kalktım ve ay dost, ayaklarımla aramda kopan ihtilafa ne beş noktalı ayakkabılar ne serçe parmağın uzlaştırmacı yaklaşımları çözüm ... Devamını Oku...

Ateşten Arta kalan

4. Haziran 2010

0 Yorum

Ben, ellerimle bakıyorum bana.
Ellerim okuyor kıvrımlarını yüzümün.
Bir kıvrımla taşıyorum uzak yakın acılara
Acılar büyütüyor çizgilerinde ellerim.
Kef harfi sağrısında yalnızlaşıyorum aşkın
Kimsesiz mekânlardadır itirafım
İzin verirse bulutlar bir izdüşümlü
Nabzını yakar da geçer yazgımın
Yazgım körlüğüme ramdır.

Devamını Oku...