Çıkmaz Sokaklar

Cts, Eki 10, 2009

Üzgünlük Bildirisi

zavallı gürültü.
bir yangının ortasına attılar beni.
ateşinden çok dumanı ile boğuyorlar. nefessizim. şiddete meyyali okutmadılar ki bana.
duman piramitleri göz çanaklarımda.
oysa ben gül resimlerinde yâr kokuları çizen, güle dair hasretler büyüten biriydim.
sırf bu yüzden,
beton abideleri olan insanlar lanetlediler beni.
tazyikli sularla kırdılar kolumu kanadımı. kırık camlar devirdiler üzerime. lastik yaktılar göğsüm ortasında. intikamları oldum.

ah, bir eylem öncesi sessizliği dolaşıyor damarlarımda. gül şeklinde mayınlar döşedim yalnızlıklara.
taşamıyorum.
bilmem ki sokağımdan dillerinde şarkılarla geçenler kimlerdir?
yine bilmem hüzzamdan başka makamı.

zavallı gürültü.
hayat meşgalesi, zamlar, hastalıklar, karşılıksız sevdalar, kandırılmışlıklar, ihanet… yaşamın gayesinden koparıyor insanları. Aşk gibi düşünce de kuduz köpek. Taş varken elde fikir elbet yok.
“Bir Değirmendir Bu Dünya” dememiş miydi Üstad?
hızla öğütülüyoruz.

deforme bir toplum hangi kelimenin güzelliğindedir?
şerha şerha olan dudaklar doğunun mudur?
ya, kızıla çalan öfkesiyle birbirine giren sokaklar… aklın hangi makamı?
biz yolumuzdaki taşı kenara atar ve sevap kazanırız.
yolumuza taş atanlar…

siz ne kazanıyorsunuz?

, , ,

Yorum Yaz