Henüz İnsan

Cum, Kas 21, 2014

Şehir

Güne imge ekiyor kuşlar.
Bulutlardan sarkan dizelerle kavuşuyor kıtalar.
Rüzgar heybesinde inci mercan; sesinde aliteasyonlar, asonanslar.
Hangi kapıyı açsan insan eli değmeyen, derin bir ahenk, sonsuz bir akrostiş.
İnsan eli değmeyen her kapıda ayet ayet, sûre sûre inşirah…

Hiçbir şeye benzemeyen kör zamirler kaldırımlarda.
Metrodan vapura, taksiden otobüse kırmızı renkli eylemlerle yoruluyor yürekler.
Biteviye, bitimsiz, bitmesiz telaş, telaş telaş.
Adımımızda çıkmaz şehir, yakamızda kuşlar.
Kuşlar da şehir kokuyor pazartesiler.
Kuşlar da soysuz yapıların kalbinde aşık.

Siyah ve beyaz gözlerimiz rıhtımı dünyanın.

Dağlara henüz yağan karlar
Dilimizde dua.

Yorum Yaz