İşte hayat

Çar, Kas 11, 2009

Kuyu

Kasım günleri. Kargaların heyulası gökyüzünde. Pek saygısız, pek laubali ve gürültücü mahlûklar… Ne söylüyorlar? Karga dilinin kara alfabesi olmalı. Hep sert ünsüzler, hep köşeli harfler. Kim bilir belki militan bir alfabesi vardır kargaların. İsyana meyyal ve komutlardan nefret eden bir alfabe. Üstte karga çocuğun elini hızla çekiyor annesi. Anne, kargalardan alıyor ses ayarsızlığı ile birlikte sert sözcükleri. Sobada ıhlamur kaynıyor. Harami cahili gençler ıhlamura dudak büküyor.

Kasım günleri. Tarlada tohum gözünü semaya dikmiş; servis şoförü, “Az daha Rabbim” diyor, “yarıyıla ne kaldı.” Vitrindeki kar lastiklerine iç çekerek bakıyor. Bir kaz sürüsü uzun kanatları, uzun boyları, uzun yolları ile görünüp kayboluyor. Bir köpek, bir kedi ve bir karga aynı sahneyi paylaşıyor servis minibüsünün dikiz aynasından.

Kasım günleri ve Muazzez Abla hazır ev çorbası alıyor marketin hamarat reyonundan. Niçin? Oysa canı istemiyor çorbayı. Çorbayı Muazzez ablanın elleri alıyor. Harran mavisi gözleri kısılıyor. Rahmetli annesini hatırlıyor çorbaya baktıkça. Otuz bezi aş makarna keserlerdi cümle konu komşu bir. Makine yok. Hepsi el emeği. Kes babam kes. Sırtları tutulur, dizleri uyuşur. Bir yandan hamur açılır bir yandan çorba kesilir bir yandan da dedikodunun dibi bulunur; mahallede evermedik oğlan, gelin etmedik kız bırakmazlar, kaynanalar sözün her noktasında bolca anılırdı. Muazzez abla annesinin nane kokulu çorbasını kokluyor marketin basık havasında. Ihlamurla nane, rahmetliyle çocukluk derken cep telefonunun oynak müziği bir çırpıda çekip alıyor Muazzez ablayı marketin nostalji reyonundan.

Kasım günleri. Bir bisikletli geçiyor. Hava ayaz ve tramvaydakiler “olsa Mercedese binerdi” diyorlar. Bisikletli kırmızıda geçiyor, yeşilde geçiyor, hayallerden geçiyor. Bisikletin zilinden bir vaveyla koparıp asfalta yanık bir türkü bırakıyor.

“Ağlama yâr ağlama…”

Harami ile voltran nickli gençler, Muazzez ablayı delete’le silip bir savaş oyununda strateji kurguluyorlar. Hayat işte diyor.

İşte hayat.

, ,

Yorum Yaz