Kara Sevinmemek Caiz Değil

Sal, Ara 14, 2010

Hâmiş

Kar.
Kokuyor kar.
Bembeyaz güvercindir kar. Sütbeyaz.
Yeterince hazırlanamadım sanki karşılamaya. Ne kar ne aşk münasip düştü avuçlarıma. Sanki acemi mekteplilerin aşkı gibi yakalandım kara… Sanki…
Bir dostu uyandırmak hayali dahi geçmedi zihnimden karlı bir gece vakti. Yazık.
Sıkıca gece. Usulca kar.
Kokuyor.
Kar.
Bıyıkları yeni terleyen gençle yürürken kar çocukça sevinçlerimden uzağa yağıyor.
Acıya ve soğuğa yağıyor kar.
Dalgasız deniz yüreğim.
Sessiz kıraat.
Bir bulut. Bir daha bulut. Daha bir bulut. Buut. Daha sık bakmalıyım bulutlara kar yağarken. Seslerini duyasıya. Hem karın hem bulutun…

Kar yağıp da sevinmemek caiz değil ey Hâce!..

Al abdestini.
İki rek’at şükür kıl kar üzre.
Şifa niyetine koy yüreğini kar ve arz üzerine.

Amin.

Yorum Yaz