Kâni Çınar Yazıları

Uzaklar sırdır. Müphem libası vardır ve Ahmet Haşim’in renkleri kendisine en yakışan renklerdir.
Bilinmezlik zırhı vardır sır ile yoğrulmuş sözde.
Efsanelerle örülür sırlar. Birle beş yer değiştirir, yerle gök kavuşur birbirine.
Rivayetler sırdır ki heyecan pompalar damarlara…

Bir zamanlar ...

Yağmur senesinde yağmur dağ taş
yeni acılarla yağmur, kapkara hüzünlerle
yağmur gibi yağmurlarla üzerimde yağmur
yağmakla mağrur bitimsiz bahara acılarla
yağmur hem nur hem yağmur
gece gündüz yağmur, yıldız ay yağmur
tamam biliyorum yağmur yağmurdur ekranlarda
güneyli rüzgarlarla hava, yamacında kahır
bir elmaya sokulmuşken yağmur ...

Bu öğütlere gönül kulağını açık tut

Ey oğul!

Bilmiş ol ki, artık ben kocadım. Zayıf ve azıksız olarak yol ağzına kadar geldim. Ölüm mektubunu elime sundular. O mektup, sakalın ağarmasıdır. Adamın sakalı ağardığında Allah tarafından bir ses gelir:

“Ey kulum, ...

1876 Anayasası, “zorunlu” ilkokul eğitimini dünya tarihi için dahi oldukça erken bir tarihte Osmanlı Devleti’ne şu madde ile getirmişti:

“Osmanlı efrâdının kâfesince tahsil-i maarifin birinci mertebesi mecburi olacak ve bunun derecâtı ve teferruâtı nizam-ı mahsus ile tayin kılınacaktır.”

Osmanlı’nın muhtelif köşelerinde II. Abdülhamid zamanında birbiri ardınca açılan ...

Oturduğum yerden uzanıyorum. Elime el veriyor hanımeli, sardunya, fesleğen; gözüme göz veriyor gül, susam, zambak… Gurur ve şükürle bakıyorum. Mart boyunca uğraştığım ve nihayetinde üstesinden geldiğim çimler üç kez biçilmiş ve üzerinde çoluk çocuk coşulabilecek hâl ...

Eski bir şarkı hazzıyla şenleniyor ruhum. Sevgili Dostum… Sevgili Dostum… Sevgili Dostum… Kağıtlardan kaçamayan bir gönül mahkumunun prangaları gibi duruyor hitaplar. Kuru, yavan ve tekdüze hayata kanalize bir alışkanlıkla değil kırık bisikletlerin, dizde yaraların, teravih koşuşturmalarının, taze çim kokularının, hanımellerin, başı öne eğip mütebessim heyecanların ...

Üstad Haykırıyor:

“Zavallı şair… Bülbül hamûş, havz tehî, gülsitan harab diye inliyordu. Ne bülbül kaldı, ne havz.

Toplum zıvanadan çıkmış. Cinayet cinayeti kovalıyor. Akıl susmuş ve mefhumlar cehennem! Bir raks içinde tepinip duruyor. Sloganlar yönetiyor insanları. İdeolojiler yol gösteren ...