Şehir Budur İşte

Cts, Kas 21, 2009

Şehir

Bir trafik lambasında beklersin. Akın akın  insanlar, arabalar bir yerden bir yere hicret edip dururlar. Bütün bu hengame ve koşuşturmaca içerisinde bakışların, bir yerlerden tanıdığın, tanıdığını hissettiğin bir simaya çarpar. Nereden, nasıl çağrışım yaptığını zorlar beynin. Kimi ta eski mahalleden bir komşu, bir arkadaş çıkar, kimi okul sıralarında belki yanyana belki aynı sınıfta beraber okuduğun birisi.

Bazan en olmadık yerlerde, mesela bankada, mesela bir parkta, bir kitapçıda, bir düğün merasiminde “pat” diye karşına çıkan birisi ile, yılların da verdiği özlem ve samimiyet ile  kucaklaşır, hemen bir köşeye çekilerek “ne yapıyor, neredesin, nasılsın” muhabbetine koyulur, arayıp sorma taahhütleri ile ayrılıp gidersin.

Görmek istemediğin, daima ve mutlaka unutmak istediğin birisi veya bir olay da sürpriz olarak çıkar karşına. Seni belki günlerce yaralar içerisinde bırakıp ateşkeslere icbar edecek bir an ile şehir…

Şehir budur işte.

Kâh eski dostlara bir köşede rastladığın, kâh hiç görmek istemediğin birine tesadüf ettiğin mekanlardır bizi şaşırtan sürprizlerin kucağı şehir.

Nitekim şehir sözlüklere düşmeden önce “muamma”dır.

2 Responses to “Şehir Budur İşte”

  1. cihad meriç Diyor ki:

    Rabbim hep dostlarla, iyi insanlarla karşılaştırsın.
    Amin.

    Cevapla

  2. Kâni Çınar Diyor ki:

    Amin efendim… Dağları dolduran kar dolusu amin.

    Cevapla


Yorum Yaz