Yol alırken

Çar, Oca 1, 2014

Dün'ler

Takvimlerle yol alırız zamanda.
Zaman bize koşar, biz zamana koşarız.
İleri.
Uzak.
Ufuk.

Yazarken yol alır insan.

İleri, biraz daha ileri…
Heybesinde çakıl taşları, kuru üzüm, çörekotu, koynunda muska.
Sonra rengarenk, cilt cilt kitaplar, haritalaşmış, eskitilmiş, berkitilmiş yüzler.
Yollar hep yollara bağlıdır. Hep kontrolsüz kavşaklar; stabilize, patika, otoban, pratik.
Bir simge bir başka simgenin ana rahmi. Doğar, büyür, OLUR.
Yol alırken yazar insan. Her kelime bir kilometre taşı. Harfler kelimelere, kelimeler cümlelere (tümceler sözcüklere, sözcükler imgelere) albenilerle akar, gider.

Yorum Yaz