Yortusuz göynüm

Pts, Kas 21, 2011

Ben Şiir

Dalgalarına savruldum panama bandıralı gemiyim
İnsan tadında köpük korkular çiziyorum aşka
İlkyazla geçiyor merhamet uğultusuz
Sesinde dram yüzsüz denizde kokular
Eğilip sonsuzluğu soluyorum
Yaprağın eklemine inat büyüttüğüm
Taşın kör sesinde

Şehre yaprak yağıyor can sağıyor bacalar
Çocuk ve tahta at kadın ve sabah
Durmadan içiyorlar
Sözsüz erkeğin küskün kanadından
Fışkıran vahşeti

Ah güneş dönüyor ben dönüyorum
Heyecan kırıntıları ismin yalnız hali
Toplanıp can isyan sevdazede koynunda
Kim sevdiye gidiyor mahmur halim
Ah güneş mavi, ben dönüyorum

Birden bire siyah sokağın göynü
Birden bire vayvasıl şakaklarım
Uzun uzadıya yatırıyor beni çocuk
Panamalı gemi bandırasının
Karışık mevsiminde.

Yortusuz göynüm
Yağmur içinde su.

Susuz denizim panama bandıralı gemim
İğdiş edilmiş korkular çiziyorum aşka
Aşk geçiyor, ömür geçiyor merhamet kapısız
Sesinde duvar kalın kelime ah ince bele
Gece bekler gibi acılar bekliyorum
Taşın mayasına inat büyüttüğüm
Tesbihin tevekkül sesinde

One Response to “Yortusuz göynüm”

  1. Kâni Çınar Diyor ki:

    “radyoda hoş bir müzik. mutfakta çay kokusu… ve derken her şey susar aniden; acil kanamalı hasta için yapılan kan anonsu gibi geçersin aklımdan” -ayşe olgun

    Cevapla


Yorum Yaz